1 september. Een dag die voor velen volgt uit een nacht van piekeren en woelen maar die ik start zonder de verwachtte wallen onder mijn ogen en zonder bloeddrukvallen. Het zit namelijk zo dat ik de voorbije twee maanden echt rotslecht sliep. Vraag me niet waardoor. Alleszinds de dokters beweerden dat de drukte van september me goed zou doen. En lap! Ik vrees dat ik ze gelijk zal moeten geven. Ach ja mij hoor je niet klagen. Goed geslapen, geen al te belabberde uitstraling, … dat belooft! Vandaag ga ik namelijk mijn klas bezoeken. Jaja, na twee jaar even terug naar de thuisschool. Normaal gezien volg ik de lessen vanuit Pulderbos via de webcam en een smartboard. Sta daar zelfs mee op youtube. Serieus!

Ik moet toegeven dat het raar is om zo ineens terug in een klas zitten, je medeleerlingen te leren kennen ( waarvan zo goed als niemand mij al in mijn rolstoel heeft gezien ) en dan ineens mee de les wiskunde te volgen! Maar toch, tegen al mijn verwachtingen in, heb ik ervan genoten. Dit jaar ga ik toch weer de lessen vanuit het revalidatiecentrum volgen omdat ik nog moet revalideren en nog wat operaties door moet maar in het zesde middelbaar wil ik echt terug naar mijn gewone school want weet je, die schoolbanken, dat irritante geluid van de bel en zelfs die eeuwigzeurende leerkrachten… je gaat ze toch wel missen hoor.

Tot de volgende?!

Ans