‘Al plannen voor vanavond?’

‘Ooh Ans, ik ga naar SPOED!’ (Niet de ‘spoed’ van ’t ziekenhuis slimpi. SPOED: the place to be at friday night for us ‘Olve-people’)

‘Ah.’

‘Wil je niet mee?’

‘Geraak ik daar binnen?’

‘Ik weet het niet. Ik…’

‘Laat maar, Mathilde. Ik kijk wel een filmpje thuis.’

‘Ooh Ans.’

‘Nee. Echt. Geen probleem. Vind ik even leuk.’

 

Ik ben het liegen  beu.

 

‘Mama, mag ik vanavond naar de  MAGDA? (Nee, dit is niet de naam van onze oma en nee, Lise heeft geen vriendin die zo heet. Voor zover ik weet dan toch…MAGDA: the place to be at friday night for tja my sister and her friends ‘the Scouts-people’)

‘Nee, Lise.’

‘Waarom niet?’

‘Omdat ik het zeg.’ (Verschrikkelijk als ouders hier mee afkomen!)

‘Das geen reden!!’

‘Omdat je vorige week al bent weggeweest.’

‘SO WHAT?’

‘Omdat ik vanavond eens voor een feestje ben uitgenodigd en Ans niet alleen thuis kan blijven.’

‘Oh KOMAAN!’

‘Lise, laat het. (Ans moeit zich in het gesprek) ‘Ga maar. Ik vraag wel of meme en pepe willen komen’ [dit is wel mijn oma trouwens. (En haar man, mijn peter.)]

‘ Ja leuk. (ironische Lise) En dan zit ik de hele avond met een schudgevoel…’

‘Nee Lise. Het is in orde. Ga maar.’

‘Zeker?’

‘Ja.’

‘Oke! Mama! ’T is geregeld!’

 

 

Ik ben dat schuldgevoel beu.

..en neen, ik bedoel niet dat van Lise.